Quam ob rem lingua Islandica aequalitati utriusque sexûs faveat.

Nobis emigraturis magnae curae est linguam Islandicam discere. Idcirco libris utimur quibus cotidie studemus, ac, ab initio anni scholastici, ne unam quidem lectionem omisimus. Praeter necessitatem laboris illic inveniendi altera causa studii nostri facile reperiri potest: philologi sane novam materiam linguisticam explorare gaudent... Aliquid novissime compertum vobis ostendere cupio.
Etsi sectator feminismi non esse videor cui alioquin non obsto, tamen offensam haud parvam a pueritiâ ex eâ lege grammaticâ concepi unde, in nonnullis linguis romanis, cum nomina masculina feminaque unâ coeant, adiectiva flexioni masculinae subigantur.
At nihil simile in Islandico invenietis ubi adiectiva vel pronomina in coniunctione feminini masculinique generi neutri cogi solent!
An haec partim sit causa reperienda cur nationes Nordicae citius quam nostrae ad aequalitatem virorum mulierumque progrediantur?
Valete!